Zabytkowa drukarnia znajdująca się w podziemiu Śląskiego Teatru Impresaryjnego im. H. Bisty składa się z trzech maszyn typu Heidelberg (z 1897, 1908 i 1910 roku), maszyny typu Augsburg (z 1903 roku), krajki drukarskiej typu Excelsior do cięcia papieru, maszyny perforacyjnej (np. do drukowania biletów), blokówki (maszyny do zszywania bloczków) i nożyc do tektury. Przynależna do drukarni zecernia liczy kilkadziesiąt typów czcionek o różnej wysokości - od 6 punktów aż po czcionki o wysokości 6 kwadratów, czyli 10,5 cm.
Rudzka drukarnia zaczęła pracę najprawdopodobniej pod koniec XIX lub na początku XX wieku. Najstarsza z maszyn pochodzi z 1897 roku. Każda waży kilkaset kilogramów, a sama tylko podstawa największej z nich 1,5 tony. Jednym z właścicieli drukarni był pan Kielkowski. W okresie, w którym była jego własnością, drukarnia głównie wykonywała druki akcydensowe. Po II wojnie światowej maszyny drukarskie stały się własnością Rudzkich Zakładów Wielobranżowych Przemysłu Terenowego z siedzibą w Nowym Bytomiu przy ul. gen. Hallera. Natomiast od 1992 roku drukarnia związana była z firmą Prodryn, a później została wydzierżawiona Joachimowi Koszykowi, który wykupił maszyny drukarskie i stał się ich właścicielem.
Miasto ma plan na dalszą przyszłość maszyn drukarskich. W tym celu planuje adaptację budynku stacyjnego znajdującego się w pobliżu Stacji Biblioteka w Chebziu. Budynek miałby zostać zagospodarowany na przestrzeń kulturotwórczą. Docelowo to właśnie tu miałyby zostać przeniesione maszyny drukarskie, które stanowiłyby część wystawy związanej z komunikacją społeczną. Miasto ubiega się o 6,8 mln zł unijnego dofinansowania na ten cel. Złożony wniosek jest na etapie oceny formalnej, a rozstrzygniecie konkursu planowane jest do końca tego roku.
Może Cię zainteresować:
Hałdy problemów - cała Ruda Śląska leży na szkodliwych odpadach
Może Cię zainteresować:
Nowy harmonogram odbioru elektrośmieci i tekstyliów w Rudzie Śląskiej
Może Cię zainteresować: