Współczesne pokolenie dorasta w rzeczywistości, która jest niezwykle wymagająca. Z jednej strony mają dostęp do ogromnej ilości wiedzy a z drugiej do dużej ilości dezinformacji, presji i treści, których nie potrafią jeszcze właściwie ocenić. Potrzebują konkretnych umiejętności pozwalających m. in. na to, aby rozpoznać manipulację, chronić prywatność, reagować na cyberprzemoc oraz posiadać umiejętność sprawdzania wiarygodności informacji.
Jako psycholog patrzę na edukację zdrowotną, nie jak na kolejny przedmiot, lecz jak na inwestycję w dorosłość młodego człowieka
Dziecko nie rodzi się z wiedzą jak sobie radzić w współczesnym świecie, jak radzić sobie ze stresem, rozpoznawać własne emocje, jak stawiać granice, jak reagować na przemoc, jak korzystać z Internetu, gdzie szukać pomocy, kiedy dzieje się coś trudnego. Tego wszystkiego trzeba się nauczyć. A szczególną umiejętnością do wyuczenia jest proszenie o pomoc, która powinna być traktowana jako oznaka dojrzałości, a nie porażki. Jeśli młody człowiek nauczy się dbać o siebie wcześniej, istnieje szansa, że w kryzysie zwróci się do osób i miejsc, gdzie potrzebne wsparcie będzie realne.
Edukacja zdrowotna nie powinna zastępować rodziny
Bo to ona zawsze jest najważniejsza i pozostaje dla dziecka najistotniejszym środowiskiem rozwoju. Szkoła nie może i nie powinna zastępować rodziców w wychowaniu. Rodzina zawsze pozostaje najważniejszym środowiskiem rozwojowym człowieka. Natomiast zadaniem szkoły jest przekazywanie rzetelnej, sprawdzonej wiedzy oraz rozwijanie kompetencji potrzebnych do bezpiecznego funkcjonowania. Tak jak w szkole uczymy się pierwszej pomocy, zasad bezpieczeństwa, czy biologii człowieka, tak może szkoła uczyć dbania o własne zdrowie psychiczne, fizyczne i społeczne.
Dobra edukacja zdrowotna nie konkuruje z rodzicami, dobra edukacja zdrowotna powinna wspierać rodziców w rozmowach o dojrzewaniu, które mogą być dla rodziców trudne. Pamiętajmy także, że nie każde dziecko zapyta w domu: "Co zrobić, gdy ktoś mnie wyśmiewa?", "Czy to normalne, że tak bardzo się stresuję?" albo "Do kogo się zwrócić, gdy ktoś przekracza moje granice".
To właśnie szkoła i edukacja zdrowotna może być miejscem, w którym na takie pytania otrzymają spokojną i rzeczową odpowiedź
Dlaczego powinna być obowiązkowa? Bo profilaktyka działa najlepiej wtedy, gdy obejmuje wszystkich, a nie tylko tych, którzy już wiedzą, że jej potrzebują. Obowiązkowa, dobrze prowadzona edukacja daje wszystkim uczniom równy dostęp do podstawowych informacji i umiejętności. Może dzięki temu zmniejszać różnice miedzy dziećmi, wynikające z sytuacji rodzinnej. Nie każde dziecko ma w domu możliwość rozmowy o emocjach, uzależnieniach, przemocy, zdrowym odżywianiu, czy bezpieczeństwie cyfrowym. Natomiast każde dziecko zetknie się z treściami, które nie są adekwatne do jego wieku rozwojowego i należą do tych, które mogą poważnie zaburzyć proces rozwoju.
W edukacji zdrowotnej w sposób szczególny liczy się sposób prowadzenia zajęć
Sama obecność przedmiotu w planie lekcji nie gwarantuje rozwojowego sukcesu. Najważniejsze jest to, jak zajęcia będą prowadzone. Nie powinny ograniczać się jedynie do wykładów i zapamiętywania definicji. Uczniowie powinni ćwiczyć rozpoznawanie emocji, komunikowanie potrzeb, rozwiazywania konfliktów, stawianie granic, szukania pomocy i reagowania w sytuacji zagrożenia. Potrzebna jest atmosfera szacunku, w której można zadawać pytania bez ośmieszania i zawstydzania.
Pewne jest także to, że edukacja zdrowotna powinna uczyć odpowiedzialności za własne decyzje i życie. Powinna wzmacniać sprawczość oraz budować poczucie własnej wartości a nie poczucie winy.
Zdrowie to całość; to zdrowie psychiczne, fizyczne oraz społeczne, które na siebie wzajemnie wpływają. Źle śpiące dziecko może mieć trudności z koncentracją uwagi, nastolatek przeżywający swoje dorastanie lub silny stres może wycofać się z relacji rówieśniczych, a nadmierne używanie telefonu na pewno pogarsza sen i codzienne funkcjonowanie.
Dlatego potrzebujemy edukacji zdrowotnej, która pokazuje człowieka całościowo, także w obszarze zdrowia seksualnego. (cdn.).
Urszula Koszutska – Posłanka na Sejm RP, Członkini: Komisji Zdrowia, Komisji Edukacji i Nauki, Komisji Kontroli Państwowej, Podkomisji Podkomisja stała ds. Zdrowia Publicznego, Parlamentarnego Zespołu ds. Chorób Rzadkich, Zespołu ds. Przyszłości Demograficznej Polski, Zespołu ds. Rzemiosła, Zespołu ds. Zdrowia Psychicznego Dzieci i Młodzieży, Zespołu ds. Żywności Prozdrowotnej i Żywienia.
Zapraszam do kontaktu, Biuro Poselskie, tel.: 785 413 070
