"Lubelszczyzna po mojymu", czyli nowa publikacja Bronisława Wątroby

Czamu prawie taki tymat? Anō, po czyńści skiż tego, co prawie Lublin wygroł we cuglach wyścig kery mianowuje sie „Europejsko Stolica Kultury 2029”, a sztartowało we tym aże dwanoście polskich miejscowości (do pōłfinału, krōm Lublina, wlazły Katowice z GZM, Bielsko-Bioło i Kołobrzeg). We tym konkursie szło tyż ô to coby nazbiyrać roztomajtych kōnceptōw kulturalnych przedstowionych i przez insztytucje, i przez persōny fizyczne – koncepty te miały być potym we 2029 roku rychtowane (choć mono niy wszyske). Lublin mōg sie poasić prawie 1 kōnceptym kulturalnym na 100 miyszkańcōw. To bōł rekord - potym bōło dugo, dugo nic, a we kōńcu ôgōn ze resztōm miejscowości.

Ja, niy yno to jednak zawożyło. Ze drugi strony, przitrefiyło mi sie tyż to, iże we 2024 roku prawie NFZ, coby dbać ô moje lajtōngi (bajpasy tyż) skerowało mie do sanatorium we Nałynczowie. Za piyrszym razym wysłali mie do Ciechocinka, a że wtedy bōła jeszcze prawie ta pandymio, toch trocha ze nudōw szkryfloł rymowanki ô Ciechocinku, nakupiōł tam wtedy trocha ilystracyjōw i brifkartōw i dziynki tymu bajstluja terozki wystawy z cyklu „Gryfno ślōnsko Polska cało”.

Dwa lata tymu jednak flegowołech sie we Nałynczowie, wybrołch sie stamtōnd na wycieczka do Zamościa i kupiołech tyż take przewodniki - ô sztyrech miejscowościach - ze seryji "Przewodnik z herbem". Trocha to zetrwało, dyć te przewodniki żech sparafrazował, coś tyż dołożōł ôd siebie i miołech teksty na wystawy kere już łōńskim rokym wandrowały po dzielnicach Rudy Ślōnski. Jak zowdy szło na nich to poczytać, no i tyż podziwać sie brifkartōm.

Piyrszy roz jednak zachciało mi sie choć sprōbować cosik wydać ô roztomajtych miejscowościach we Polsce, cosik po mojymu. Piyrszy roz, dyć mono niy ôstatni. Tekstōw ze tych cyklicznych wystawōw uzbiyrało mi sie już przeca ze ćwierć setki.

A jako te teksty wyglōdajōm, możecie sie sam przekōnać na przikładzie szpasek tyczōnczych herbu Lublina.

Herb Lublina (1401)

Na sztymplu starym

Kozioła mieli

Godziwy miary

Sztimowoł szteli

Ô winogrady ôpar szłapami

Na zadnich stoji – widzicie sami.

Herb Lublina (2004)

Rogi z karbami

Mo kozioł bioły

Czy ôko mami?

Zdowo wesołym?

Je winogradu krzok sam zielōny

Je bioły kozioł na tle czerwōnym.

Ciga być miała?!

Ciga być miała

Z legyndy szprymy

Uretowała

Dziecka sam – wiymy

Kej po Tatarach siyrotōw tela

Ciga retuje bajtlōw sam wiela.

Kozioł niy ciga

W Lublinie szajsli

Cap to niy ciga

Kej herb sie lajstli

Ktōsik śmioł migać

I namalowoł kozła biołego

Zdo – Lublinioki radzi ze tego.

Tela zdo sie styknie. No, terozki we Lublinie niy yno tym herbowym capym sie aszōm. Kozłōw tam idzie trefić wiyncyj. Tōż do zaś.